Визирин в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению визирина в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка визирина, взаимодействие с другими лекарствами, применение визирина (порошок) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Визирин
Международное название: Иринотекан
Лекарственная форма:
Концентрат для приготовления раствора для инфузий 40 мг/2 мл, 100 мг/5 мл
Показания к применению:
Атс классификация:
L Антинеопластические и иммуномодулирующие средства
L01 Антинеопластические средства
L01X Прочие антинеопластические средства
L01X X Прочие антинеопластические препараты
Фарм. группа:
Противоопухолевые препараты прочие. Код АТС L01ХХ19
Условия хранения:
Хранить в защищенном от света месте, при температуре не выше 25˚С. Не замораживать. Приготовленный раствор хранить в течение 6 ч при температуре от 15 ˚С до 25 ˚С или в течение 24 ч в холодильнике при температуре от 2 до 8 ˚С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не применять по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание: Прозрачный бледно-желтый раствор.

Состав визирина в порошке

1 мл препарата содержит
1 мл препараттың құрамында

Активное вещество визирина

иринотекана гидрохлорида тригидрат 20 мг
20 мг иринотекан гидрохлоридінің тригидраты

Вспомогательные вещества в визирине

сорбитол, кислота молочная, натрия гидроксид, вода для инъекций
сорбитол, сүт қышқылы, натрий гидроксиді, инъекцияға арналған су

Показания к применению порошка визирина

Местно-распространенный или метастатический рак толстой или прямой кишки (в комбинации с фторурацилом и кальция фолинатом у больных, ранее не получавших химиотерапию, либо в монотерапии у больных с прогрессированием болезни после общепринятого лечения).
Тоқ ішектің немесе тік ішектің жергілікті-жайылған немесе метастатикалық обырында (бұрын химиялық ем алмаған науқастарда фторурацилмен немесе фолинатпен біріктіріп немесе жалпы қабылданған емнен кейін ауруы өршіген емделушілерге монотерапия түрінде).

Противопоказания визирина в порошке

  • повышенная чувствительность к иринотекану и другим компонентам препарата
  • уровень билирубина в сыворотке крови, который превышает, более чем в 3 раза верхний предел нормы
  • неспецифический язвенный колит и/или нарушение кишечной проходимости
  • выраженное угнетение костномозгового кроветворения
  • общее состояние пациента, оцениваемое по шкале ВОЗ больше 2 баллов
  • беременность и период лактации
  • детский и подростковый возраст до 18 лет
  • иринотеканға және препараттың басқа құрамдастарына жоғары сезімталдықта
  • қан сарысуындағы билирубин деңгейі қалыптың жоғары шегінен 3 есеге жоғарылағанда
  • спецификалық емес ойық жаралы колитте және/немесе ішек өткізгіштігінің бұзылуында
  • сүйек кемігі қан түзілуінің айқын бәсеңдеуінде
  • ДДҰ шкаласы бойынша 2 баллдан жоғары бағаланатын емделушінің жалпы жағдайында
  • жүктілік және лактация кезеңінде
  • балаларға және 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге

Побочные действия порошка визирина

  • нейтропения
Является обратимой и не имеет кумулятивных свойств. Средняя длительность нейтропении составляет 8 дней, а полное возобновление наблюдается через 22 дня.
  • анемия разной степени тяжести
  • тромбоцитопения
Полное возобновление наблюдается до 22-го дня.
  • поздняя диарея
Развивается более чем через 24 часа после введения препарата, является дозолимитирующим фактором при лечении иринотеканом. До появления первого жидкого стула в среднем проходит 5 дней. Описаны также случаи дегидратации, связанные с диареей.
  • анорексия, тошнота, рвота
Возникают в течение первого дня введения или после 24 часов.
  • стоматит, боли в животе, запор, кишечная непроходимость, илеус, ишемический язвенный колит, перфорация кишечника, мукозит, тифлит, панкреатит
  • острый холинергический синдром: ранняя диарея, боль в животе, конъюнктивит, миоз, нарушение зрения, ринит, артериальная гипотензия, вазодилатация, повышенная потливость, озноб, недомогание, увеличение слезо- и слюнотечения в первые 24 часа после введения препарата
  • мышечные спазмы, судороги, парестезия
  • астения, головокружение, транзиторные расстройства речи
  • одышка
  • алопеция (обратимая)
  • тяжелая лихорадка при отсутствии инфекции и тяжелой нейтропении
  • реакции в месте введения препарата
Иногда
  • интерстициальная пневмония, пневмонит
Очень редко
  • повышение уровня билирубина, креатинина, гипокалиемия, гипонатриемия
В единичных случаях
  • артериальная гипертензия во время или после инфузии препарата
  • кожные аллергические реакции, аллергические/анафилактические реакции
  • повышение активности трансаминаз, щелочной фосфатазы, амилазы/липазы
  • нейтропения
Қайтымды және жинақталатын қасиеттері жоқ. Нейторпенияның орташа ұзақтығы 8 күн, ал толықтай жаңғыруы 22 күн өткенде байқалады.
  • әртүрлі ауырлық дәрежесіндегі анемия
  • тромбоцитопения
Толық жаңғыруы 22-ші күнге дейін байқалады.
  • кешеуілдеген диарея
Препаратты енгізгеннен кейін 4 сағаттан астам уақыт өткеннен кейін өршиді, иринотеканмен емдеу кезінде дозаны лимиттеуші фактор болып табылады. Алғашқы сұйық нәжіс пайда болғанға дейін орташа алғанда 5 күн өтеді. Диареяға байланысты сусыздану жағдайлары да сипатталған.
  • анорексия, жүрек айнуы, құсу
Алғашқы күннің ішінде немесе 24 сағаттан кейін пайда болады.
  • стоматит, іштің ауыруы, іш қату, ішек бітелісі, илеус, ишемиялық ойық жаралы колит, ішектің тесілуі, мукозит, тифлит, панкреатит
  • жедел холинергиялық синдром: ерте кезеңдегі диарея, іштің ауыруы, конъюнктивит, миоз, көрудің бұзылуы, ринит, артериялық гипотензия, вазодилатация, қатты терлеу, қалтырау, жайсыздық, көз жасының, сілекей бөлінуінің артуы, бұлар препаратты енгізгеннен кейін алғашқы 24 сағаттың ішінде байқалады.
  • бұлшық еттің түйілуі, құрысулар, парестезия
  • астения бас айналуы, сөйлеудің транзиторлы бұзылулары
  • демікпе
  • алопеция (қайтымды түрі)
  • жұқпа мен ауыр нейтропения болмаған күннің өзінде көрініс беретін ауыр қызба
  • препаратты енгізген жердегі реакциялар
Кейде
  • интерстициальді пневмония, певмонит
Өте сирек
  • билирубин, креатинин деңгейінің жоғарылауы, гипокалиемия, гипонатриемия
Жекелеген жағдайларда
  • препаратты инфузиямен енгізу кезіндегі немесе одан кейінгі артериялық гипертензия
  • терінің аллергиялық реакциялары, аллергиялық/анафилактикалық реакциялар, трансаминазалар, сілтілік фосфатаза, амилаза/липаза белсенділігінң жоғарылауы

Особые указания к применению

Применение Визирина должно быть строго ограничено специализированными отделениями для проведения химиотерапии опухолей и проводиться только под наблюдением квалифицированного онколога.

Визирин с осторожностью назначают пациентам, которые раньше получали лучевую терапию на зону брюшной полости или таза, при предшествующем гиперлейкоцитозе, а также если индекс Тарновского (отображает общее состояние) составляет менее 50%.

Пациентов необходимо предупредить о риске возникновения поздней диареи, которая может возникнуть спустя 24 часа и позже после введения иринотекана. При монотерапии среднее время появления первого жидкого стула составило пять дней после введения иринотекана. Пациентам необходимо немедленно сообщить врачу о диарее. При первом же появлении жидкого стула должна быть начата противодиарейная терапия с употреблением большого количества жидкости. Диарея, обусловленная цитотоксическим действием иринотекана, наблюдается в 87% случаев, но при точном выполнении рекомендаций относительно ее устранения, частота данного побочного эффекта уменьшается до 26%. Учитывая характер и распространенность нежелательных явлений, препарат следует назначать в следующих случаях, только после тщательной оценки ожидаемой пользы по сравнению с возможными рисками:
  • у пациентов с функциональным статусом по шкале ВОЗ = 2;
  • у пациентов, не соблюдающих рекомендации в отношении нежелательных проявлений (необходимость немедленного и длительного антидиарейного лечения в комбинации с потреблением большого количества жидкости при проявлении поздней диареи)
  • у пациентов с риском развития тяжелой нейтропении
Во время лечения Визирином необходимо еженедельно проводить исследование состава периферической крови. Пациентов необходимо предупредить о риске возникновения нейтропении и лихорадки. Лихорадку, сочетающуюся с нейтропенией (температура < 38 ºС и показатель нейтропении < 1000 клеток/мм3 ), следует срочно лечить в условиях стационара внутривенным введением антибиотиков широкого спектра действия. У пациентов с тяжелым гематологическими проявлениями, рекомендуется снизить дозу Визирина для последующего введения.

Функциональные пробы печени контролируют на начальном уровне и перед каждым новым курсом терапии.

У пациентов, страдающих гипербилирубинемией (уровень билирубина в 1,5-3 раза превышает ВГН), снижен клиренс иринотекана и по этой причине возникает повышенный риск гематотоксичности. Для пациентов с уровнем билирубина, превышающим верхнюю границу нормы более чем в 3 раза, лечение Визирином следует прекратить.

Перед каждым введением иринотекана рекомендуется провести профилактическое лечение противорвотными средствами. Пациентов с рвотой, связанной с поздней диареей, необходимо госпитализировать в кратчайшие сроки для лечения.
При появлении острого холинергического синдрома (в виде ранней диареи, болей в животе, миоза, повышенного потооотделения, гиперсаливации) необходимо ввести атропина сульфат (0,25 мг подкожно), если нет противопоказаний.

Следует соблюдать осторожность при лечении пациентов, страдающих бронхиальной астмой.

Интерстициальные заболевания легких в виде дыхательных инфильтратов наблюдаются довольно редко, однако они могут привести к смертельному исходу. К факторам риска, способствующим развитию интерстициального заболевания легких относятся: использование пневмотоксических лекарственных средств, рентгенотерапии, колониестимулирующих факторов. Пациентов с факторами риска необходимо регулярно контролировать на наличие респираторных симптомов до и во время лечения иринотеканом.

Пациентам детородного возраста следует применять надежные методы контрацепции во время лечения и в течение трех месяцев после его применения.

У пациентов пожилого возраста дозу иринотекана необходимо подбирать с осторожностью, учитывая функции печени и почек.

Визирин не следует применять при наличии преципитатов в растворе или на стенках флакона. В подобных случаях препарат нужно уничтожить согласно стандартной процедуре утилизации отходов цитотоксических средств. Во время работы с препаратом медицинский персонал должен использовать перчатки, маски и защитные очки. При случайном попадании препарата на кожу и слизистые оболочки их необходимо тщательно вымыть водой с мылом, при попадании в глаза - большим количеством воды. Беременные женщины не допускаются к работе с препаратом.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами.
Во время лечения рекомендуется избегать управления автотранспортом и другими видами деятельности, которые требуют повышенного внимания и скорости психомоторных реакций.
Визиринді қолдану қатаң түрде ісіктерге химиялық ем жүргізетін мамандандырылған бөлімшелер шегінде және тек білікті онкологтың бақылауымен жүргізілуі тиіс.

Бұрын құрсақ қуысы мен жамбас аймағына сәуле емін алған және осының алдында асқын лейкоцитозы болған, сондай-ақ Тарновский (жалпы жай-күйді көрсететін) индексі 50% төмен емделушілерге Визиринді абайлап тағайындау керек.

Емделушілерге иринотеканды енгізгеннен кейін 24 сағат өткенде және кейінірек кешеуілдеген диареяның пайда болу қаупі туралы ескерту керек. Монотерапия кезінде алғашқы сұйық нәжіс пайда болуының орташа уақыты иринотеканда енгізуден кейін 5 күн өткенде байқалған. Емделушілер диарея туралы дәрігерге дереу хабарлаулары тиіс. Сұйық нәжістің алғашқы пайда болуында мол мөлшердегі сұйықтықты қабылдай отырып, диареяға қарсы ем жүргізілуі тиіс. Иринотеканның цитоуытты әсеріне байланысты диарея 87% жағдайда байқалады, бірақ оны тоқтату жөніндегі нұсқауларды дәл орындағанда бұл жағымсыз әсерінің жиілігі 26% азаяды. Препараттың жағымсыз әсерлерінің сипаты мен кең таралуын ескере отырып келесі жағдайларда препаратты ықтимал қауіппен салыстырғанда күтілетін пайдасын мұқият бағалап алғаннан кейін тағайындау керек:
  • БДҰ=2 шкаласы бойынша функциональдық статусы бар емделушілерде;
  • жағымсыз көріністері жөніндегі нұсқауларды (кешеуілдеген диарея көрініс бергенде мол мөлшердегі сұйықтықты қабылдаумен біріктіріп диареяға қарсы емді дереу және ұзақ жүргізу қажеттігін) сақтамайтын емделушілерде;
  • ауыр нейтропенияның қаупі бар емделушілерде.
Визиринмен емдеу кезінде шеткергі қанның құрылымын апта сайын тексеру керек. Емделушілерге нейтрпения мен қызбаның пайда болатыны туралы ескерту керек. Нейтропениямен үйлесетін (температура <380С және нейтропенияның көрсеткіші ≤ 1000 жасуша/мм3) қызбаны стационар жағдайында әсер ету ауқымы кең антибиотиктерді көктамырішіне енгізу арқылы шұғыл емдеу керек. Ауыр гематологиялық көріністері бар емделушілерде келесі енгізулер үшін Визирин дозасын төмендету керек.

Бауырдың функциональдық сынамаларын алғашқы деңгейде және әрбір жаңа емдеу курсының алдында бақылап отырады.

Асқын билирубинемиядан зардап шегетін (билирубин деңгейі НЖШ 1,5-3 есе артық) емделушілерде иринотеканның клиренсі төмендеген және осы себептерге байланысты гематоуыттылықтың қаупі жоғарылайды. Билирубиннің деңгейі норманың жоғары шегінен 3 еседен астам жоғары емделушілер үшін Визиринмен емдеуді тоқтату керек.

Иринотеканды әр енгізудің алдында құсуға қарсы препараттармен алдын алу емін жүргізу керек. Кешеуілдеген диареяға байланысты құсатын емделушілерді емдеу үшін қысқа мерзімдер ішінде ауруханаға жатқызу керек. Жедел холинергиялық синдром (ерте кезеңдегі диарея, іштің ауыруы, миоз, қатты терлеу, асқын саливация, миоз түрінде) пайда болғанда егер қарсы көрсетілімдері болмаса (тері астына 0,25 мг) атропин сульфатын енгізу қажет.

Бронхтық демікпеден зардап шегетін емделушілерді емдегенде сақ болу керек.

Тыныс алу инфильтраттары түріндегі өкпенің интерстициальді ауруы біршама сирек байқалады, алайда өлім-жітімег әкеп соғуы мүмкін. Өкпенің интерстициальді ауруларының өршуіне түрткі болатын факторларға: пневмоуытты дәрілік заттарды, рентгендік емді, шоғырлар пайда болуын көтермелегіш факторларды қолдану жатады. Қауіп факторы бар емделушілерді иринотеканмен емдеуге дейін және емдеуден кейін респираторлық симптомдардың болуына қатысты ұдайы бақылау керек.

Бала туатын жастағы емделушілер емдеу кезінде және оны қолданудан кейінгі үш ай бойы контрацепцияның сенімді тәсілдерін қолданулары тиіс. Егде емделушілерге бауыры мен бүйрегінің қызметін ескере отырып, иринотекан дозасын абайлап таңдау керек.

Ерітіндіде немесе құтының қабырғаларында преципитаттар пайда болғанда Визиринді қолданбау керек. Мұндай жағдайларда препаратты цитоуытты дәрілерді жоюдың стандартты ісшарасына сәйкес жою керек. Препаратпен жұмыс істеу кезінде медицина қызметкерлері қолғап, маска киіп және қорғаныш көзілдірігін тағып алулары тиіс. Препарат теріге және шырышты қабықтарға кездейсоқ тигенде сабынды сумен мұқият жуу, көзге тигенде - мол мөлшердегі сумен шаю керек. Жүкті әйелдер препаратпен жұмыс істеуге жіберілмейді.

Дәрілік заттың көлік құралдарын немесе қауіпті механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне әсер ету ерекшеліктері.
Емдеу кезінде автокөлікті басқарудан және жоғары назар аудару мен психомоторлық реакция жылдамдығын талап ететін қызмет түрлерін атқарудан іркіле тұру қажет.

Дозировка и способ применения

Препарат назначают только взрослым.

Вводят внутривенно капельно. Продолжительность инфузии не менее 30 и не более 90 минут. Визирин перед инфузией растворяют в 5% растворе глюкозы (желательно) или 0,9% растворе натрия хлорида для достижения конечной концентрации 0,12-2,8 мг/мл.

Режим дозирования при монотерапии

Режим еженедельного дозирования. Рекомендуемая начальная доза препарата при монотерапии составляет 125 мг/м2. Более низкая начальная доза (например 100 мг/м2) может быть рекомендована в таких случаях: пациенты в возрасте 65 лет и старше, предшествующая экстенсивная лучевая терапия, статус тяжести 2, повышенный уровень билирубина. Лечение следует проводить путем повторных 6-недельных циклов, которые включают в себя еженедельное лечение в течение 4 недель с последующим перерывом на 2 недели.

Режим дозирования один раз в 2 недели. Обычная начальная доза препарата составляет 250 мг/м2 каждые 2 недели. Более низкая начальная доза (например 200 мг/м2) может быть рекомендована в таких случаях: пациенты в возрасте 65 лет и старше, предшествующая экстенсивная лучевая терапия, статус тяжести 2, повышенный уровень билирубина.

Режим дозирования один раз в 3 недели. Обычная начальная доза составляет 350 мг/м2. Более низкая начальная доза (например 300 мг/м2) может быть рекомендована в таких случаях: пациенты в возрасте 65 лет и старше, предшествующая экстенсивная лучевая терапия, статус тяжести 2, повышенный уровень билирубина.

Пациенты с нарушением функции печени

Режим монотерапии еженедельный
Для пациентов с нарушением функции печени рекомендованы следующие начальные дозы:
  • при концентрации общего билирубина в сыворотке крови в 1,5–3 раза выше верхней границы нормы (ВГН), при концентрации АЛТ/АСТ в сыворотке крови, которая превышает ВГН не более чем в 5 раз, начальная доза составляет 60 мг/м2;
  • при концентрации общего билирубина в сыворотке крови в 3,1-5 раз выше ВГН, при концентрации АЛТ/АСТ в сыворотке крови, которая превышает ВГН не более чем в 5 раз, начальная доза составляет 50 мг/м2;
  • при концентрации общего билирубина в сыворотке крови, которая превышает ВГН не более чем у 1,5 раза, при концентрации АЛТ/АСТ в сыворотке крови в 5,1–20 раз выше ВГН, начальная доза составляет 60 мг/м2;
  • при концентрации общего билирубина в сыворотке крови в 1,5–5 раз выше ВГН, при концентрации АЛТ/АСТ в сыворотке крови 5,1–20 раз выше ВГН, начальная доза составляет 40 мг/м2.
Режим монотерапии каждые 3 недели
  • При концентрации общего билирубина в сыворотке крови в 1,5–3 раза выше ВГН начальная доза составляет 200 мг/м2;
  • при концентрации общего билирубина в сыворотке крови, которая превышает ВГН более чем в 3 раза, применение препарата не рекомендуется (безопасность и фармакокинетика иринотекана при применении его каждые 3 недели не были определены для пациентов, у которых билирубин более чем в 3 раза превышал ВГН, поэтому данный режим не может быть рекомендован таким пациентам).
Пациенты с нарушением функции почек
Исследования в этой группе пациентов не проводились. Поэтому при лечении пациентов с нарушенной функцией почек препарат следует применять с осторожностью. Визирин не рекомендуется назначать пациентам, которые находятся на диализе.

Режимы комбинированной терапии

Визирин в комбинации с 5-фторурацилом и лейковорином
Рекомендуемая начальная доза препарата составляет 125 мг/м2, 5-фторурацила – 500 мг/м2 и лейковорина – 20 мг/м2. Более низкие начальные дозы Визирина (например, 100 мг/м2) и 5-фторурацила (400 мг/м2) могут быть рекомендованы в таких случаях: пациенты в возрасте 65 лет и старше, предшествующая экстенсивная лучевая терапия, статус тяжести 2, повышенный уровень билирубина. Лечение следует проводить путем повторных 6-недельных циклов, которые включают в себя еженедельное лечение в течение 4 недель с последующим перерывом на 2 недели.

Визирин в комбинации с цетуксимабом. Способ применения и дозы комбинированного применения цетуксимаба отвечают общей информации по этому препарату. Рекомендуемая начальная доза Визирина составляет 65 мг/м2. Более низкая начальная доза (например 50 мг/м2) может быть рекомендована в таких случаях: пациенты возрастной группы 65 лет и старше, предшествующая экстенсивная лучевая терапия, статус тяжести 2, повышенный уровень билирубина. Визирин не следует применять раньше, чем через 1 час после окончания инфузии цетуксимаба.

Длительность лечения
Для режимов монотерапии и комбинированной терапии дополнительные циклы лечения Визирином можно проводить неопределенный срок у пациентов, у которых достигается положительная реакция воздействия на опухоль, или у пациентов, у которых опухоль остается стабильной. Необходимо регулярно наблюдать пациентов для своевременного выявления признаков токсичности, а в случае возникновения токсических проявлений, не уменьшающихся при снижении дозы и проведении обычной поддерживающей терапии, лечение следует прекратить.
Препаратты тек ересектерге тағайындайды.

Көктамыр ішіне тамшылатып енгізеді. Инфузия ұзақтығы 30 минуттан көп емес және 90 минуттан аспайды. Визиринді инфузия алдында түпкілікті 0,12-2,8 мг/мл концентрациясын алу үшін 5% глюкоза ерітіндісінде немесе 0,9% натрий хлоридінің ерітіндісінде ерітеді.

Монотерапия кезіндегі дозалау режимі

Апта сайын дозалау режимі. Препараттың монотерапия кезіндегі белгіленетін бастапқы дозасы 125 мг/м2 құрайды. Едәуір төмен (мысалы 100 мг/м2) бастапқы дозасы мындай жағдайларда: емделуішінің жасы 65-те немесе үлкен болғанда, осының алдынды қарқынды сәуле емі жүргізілгенде, ауырлықтың 2-ші статусында, билирубиннің деңгейі жоғарылағанда белгіленуі мүмкін. Емдеуді қайталанатын 6-апталық циклдар жолымен жүргізеді, ол 4 апта бойы апта сайын емдеуді қамтиды, артынан 2 апта үзіліс жасалады.

2 аптада бір рет дозалау режимі. Препараттың әдеттегі бастапқы дозасы әр 2 аптада 250 мг/м2 құрайды. Едәуір төмен (200 мг/м2) бастапқы дозасы мындай жағдайларда: емделуішінің жасы 65-те немесе үлкен болғанда, осының алдынды қарқынды сәуле емі жүргізілгенде, ауырлықтың 2-ші статусында, билирубиннің деңгейі жоғарылағанда белгіленуі мүмкін.

3 аптада бір рет дозалау режимі. Препараттың әдеттегі бастапқы дозасы әр 3 аптада 350 мг/м2 құрайды. Едәуір төмен (300 мг/м2) бастапқы дозасы мындай жағдайларда: емделуішінің жасы 65-те немесе үлкен болғанда, осының алдынды қарқынды сәуле емі жүргізілгенде, ауырлықтың 2-ші статусында, билирубиннің деңгейі жоғарылағанда белгіленуі мүмкін. Бауырының қызметі бұзылған емделушілер

Апта сайынғы монотерапия режимі
Бауырының қызметі бұзылған емделушілер үшін келесі дозалар белгіленеді:
  • қан сарысуындағы жалпы билирубиннің концентрациясы норманың жоғары шегінен (НЖШ) 1,5-3 есе жоғары болғанда, қан сарысуындағы АЛТ/АСТ концентрациясы НЖШ 5 еседен аспайтын кезде бастапқы дозасы 60 мг/м2 құрайды;
  • қан сарысуындағы НЖШ 3,1,-5 есе жоғары болғанда, қан сарысуындағы АЛТ/АСТ концентрациясы НЖШ 5 еседен аспайтын кезде бастапқы дозасы 50 мг/м2 құрайды;
  • қан сарысуындағы жалпы билирубиннің концентрациясы НЖШ 1,5 еседен аспайтын кезде, қан сарысуындағы АЛТ/АСТ концентрациясы НЖШ 5,1-20 еседен асқан кезде бастапқы дозасы 60 мг/м2 құрайды;
  • қан сарысуындағы жалпы билирубиннің концентрациясы НЖШ 1,5-5 есе жоғары болғанда, қан сарысуындағы АЛТ/АСТ концентрациясы НЖШ 5,1-20 еседен асқан кезде бастапқы дозасы 40 мг/м2 құрайды;
Әр 3 аптадағы монотерапия режимі
  • қан сарысуындағы жалпы билирубиннің концентрациясы НЖШ 1,5-3 есе жоғары болғанда бастапқы дозасы 200 мг/м2 құрайды;
  • қан сарысуындағы жалпы билирубиннің концентрациясы НЖШ 3 еседен астам жоғары болғанда препаратты қолдануға болмайды (билирубин НЖШ 3 есе астам емделушілер үшін оны әр 3 аптада қолданғанда иринотеканның қауіпсіздігі мен фармакокинетикасы анықталмаған, сондықтан бұл режимді мұндай емделушілерге қолдануға болмайды).
Бүйрегінің қызметі бұзылған емделушілер
Емделушілердің бұл тобында зерттеулер жүргізілген жоқ. Сондықтан бүйрегінің қызметі бұзылған емделушілерде емдегенде препаратты абайлап қолдану керек. Визиринді диализде жүрген емделушілерге қолдануға болмайды.

Біріктірілген ем режимі

Визиринді 5-фторурацилмен және лейковоринмен біріктіру
Препараттың белгіленетін бастапқы дозасы 125 мг/м2, 5-фторурацил - 500 мг/м2 және лейковорин - 20 мг/м2 құрайды. Визириннің едәуір төмен (мысалы (100 мг/м2) және 5-фторурацилдің (400 мг/м2) бастапқы дозалары: емделуішінің жасы 65-те немесе үлкен болғанда, осының алдынды қарқынды сәуле емі жүргізілгенде, ауырлықтың 2-ші статусында, билирубиннің деңгейі жоғарылағанда белгіленуі мүмкін. Емдеуді қайталанатын 6-апталық циклдар жолымен жүргізеді, ол 4 апта бойы апта сайын емдеуді қамтиды, артынан 2 апта үзіліс жасалады.

Визиринді цетуксимабпен біріктіру. Цетуксимабпен біріктітіріп қолдану мен дозасы осы препарат жөніндегі жалпы ақпаратқа жауап береді (сәйкес келеді). Визириннің бастапқы белгіленеті дозасы 65 мг/м2 құрайды. Визириннің едәуір төмен (мысалы (50 мг/м2) бастапқы дозалары: жасы 65 немесе одан үлкен жас тобындағы емделуішілерге, осының алдынды қарқынды сәуле емі жүргізілгенде, ауырлықтың 2-ші статусында, билирубиннің деңгейі жоғарылағанда белгіленуі мүмкін. Цетуксимабпен инфузия аяқталғаннан кейін кемінде 1 сағат өтпей, Визиринді қолдануға болмайды.

Емдеу ұзақтығы
Монотерпия және біріктірілген ем режимдері үшін Визиринмен емдеудің қосымша циклдарын ісікке әсер етудің оң реакциясына қол жеткізілген немесе ісігі тұрақты болып қала беретін емделушілерде белгісіз мерзімдер бойы жүргізуге болады. Уыттылық белгілерін дер кезінде анықтау үшін емделушілерді тұрақты қадағалау, ал дозаны төмендеткенде және әдеттегі демеуші емді жүргізгенде де тоқтамайтын уыттылық белгілері пайда болғанда емдеуді тоқтату керек.

Взаимодействие с лекарствами

Блокаторы нервно-мышечной передачи. Нельзя исключить взаимодействие между Визирином и блокаторами нервно-мышечной передачи. Поскольку Визирин обладает антихолинэстеразной активностью, возможно увеличение продолжительности нервно-мышечной блокады при применении суксаметония, а также возможно антагонистическое взаимодействие относительно нервно-мышечной передачи при одновременном применении с недеполяризующими миорелаксантами.

Противоопухолевые препараты. Такие побочные эффекты Визирина, как миелосупрессия и диарея, могут усиливаться другими противоопухолевыми средствами, имеющими подобный профиль побочного действия.

Дексаметазон. Применение дексаметазона в качестве антиэметического средства может повышать вероятность развития лимфоцитопении, однако серьезных оппортунистических инфекций и специфических осложнений, характерных для лимфоцитопении, не возникало.

При применении иринотекана у больных сахарным диабетом или при непереносимости глюкозы отмечали гипергликемию. Возможно, развитию гипергликемии у некоторых пациентов способствовало применение дексаметазона в качестве антиэметического средства.

Слабительные средства. Слабительные средства, которые применяют на протяжении терапии Визирином, могут ухудшить переносимость препарата или увеличить тяжесть диареи.

Мочегонные средства. Визирин может вызвать развитие вторичной дегидратации вследствие рвоты или диареи, в связи с чем, может возникнуть необходимость в отмене мочегонных средств во время лечения Визирином или при выраженной рвоте или диарее.

Противосудорожные средства. Одновременное применение противосудорожных препаратов, индуцирующих СYР 3А (например, карбамазепина, фенобарбитала или фенитоина) вызывает снижение концентрации активного метаболита SN-38. Необходимо с осторожностью назначать лечение антиконвульсантами, не индуцирующими ферменты, по крайней мере, на протяжении недели до начала применения иринотекана.

Кетоконазол. Клиренс иринотекана значительно снижен у пациентов, получающих сочетанную терапию кетоконазолом, обусловливая повышение концентрации SN-38. Применение кетоконазола следует прекратить, по крайней мере, за 1 нед. до начала терапии Визирином и не назначать его во время терапии Визирином.

Препараты зверобоя продырявленного. Концентрация активного метаболита SN-38 снижается у пациентов, принимающих Визирин одновременно с препаратами зверобоя (Hypericum perforatum). Применение этих препаратов следует прекратить, по крайней мере, за 1 неделю до первого цикла терапии Визирином и не назначать их во время терапии Визирином.

Атазанавира сульфат. Одновременное применение атазанавира сульфата, ингибитора CYP 3A4 и UGT 1А1, может повышать системную концентрацию SN-38, активного метаболита иринотекана.

Не следует смешивать с другими препаратами в одном флаконе.
Жүйке-бұлшық ет берілісінің бөгегіштері. Визирин мен жүйке бұлшықет берілісінің бөгегіштері арасында өзара әрекеттестіктің болу мүмкіндігін жоққа шығаруға болмайды. Визирин антихолинэстеразалық белсенділікке ие болатындықтан суксиметонияны қолданғанда жүйке-бұлшықет бөгелісінің ұзаруы, сондай-ақ жете поляризацияламайтын миорелаксанттармен бір мезгілде қолданғанда, жүйке-бұлшықет берілісіне қатысты антагонистік өзара әрекеттестік болуы ықтимал.

Ісікке қарсы қолданылатын препараттар. Визириннің миелосупрессия мен диарея сияқты жағымсыз әсерлері жағымсыз әсерінің бейіні осындай ісікке қарсы дәрілермен біріккенде күшейе түсуі мүмкін.

Дексаметазон. Дексаметазонды антиэметикалық дәрі ретінде қолданғанда қолдану лимфоцитопенияның өршу ықтималдығын арттыруы мүмкін, алайда лимфоцитопенияға тән елеулі опортунистік жұқпа мен спецификалық асқынулар пайда болмаған.

Иринотеканды қант диабеті немесе глюкозаны көтере алмаушылығы бар науқастарға қолданғанда асқын гликемия байқалған. Дексаметазонды антиэметикалық дәрі ретінде қолдану кейбір емделушілерде асқын гликемияның өршуіне түрткі болуы мүмкін.

Іш жібіткіш дәрілер. Визиринмен ем жүргізудің өн бойында қолданылатын іш жібіткіш препараттар көтере алмаушылықты нашарлатуы немесе диареяның ауырлығын арттыруы мүмкін.

Несеп айдағыш дәрілер. Визирин құсу мен диарея салдарынан екінші рет қайталанған сусыздануды туғызуы мүмкін, осыған байланысты Визиринмен емдеу кезінде немесе айқын құсу мен диарея болғанда несеп айдағыш дәрілерді тоқтату қажет болуы мүмкін.

Құрысуға қарсы қолданатын дәрілер. CYP 3A-ны индукциялайтын құрысуға қарсы қолданатын препараттарды (мысалы, карбамазепинді, фенобарбиталды немесе фенитоинді) бір мезгілде қолдану SN-38 белсенді метаболиті концентрациясының төмендеуін туғызады. Иринотеканды қолдануды бастағанға дейін жоқ дегенде апта бойы ферменттерді индукцияламайтын конвульсияға қарсы дәрілермен емді абайлап тағайындау керек.

Кетоконазол. Кетоконазолмен үйлестіріп ем қабылдайтын емделушілерде иринотеканның клиренсі елеулі төмендейді, бұл SN-38 концентрациясының жоғарылауына ықпал етеді. Визиринмен емді бастауға дейін кемінде 1 апта бұрын кетоконазолды қолдануды тоқтату және оны визиринмен емдеу кезінде тағайындамау керек.

Шілтер жапырақты жолжелкен препараттары. Визиринді шілтер жапырақты жолжелкен (Hypericum perforatum) препараттарымен бір мезгілде қабылдайтын емделушілерде SN-38 белсенді метаболитінің концентрациясы төмендейді. Визиринмен ем жүргізудің бірінші циклына дейін кемінде 1 апта бұрын және Визиринмен емдеу кезінде бұл препараттарды қолдануды тоқтату керек.

Атазанавир сульфаты. Атазанавир сульфатын, CYP 34A және UGT 1A1 тежегішін бір мезгілде қолдану иринотеканның белсенді метаболиті SN-38 жүйелі концентрациясын жоғарылатуы мүмкін.

Басқа препараттармен бір құтыда араластыруға болмайды.

Передозировка визириным в порошке

Симптомы: нейтропения, тошнота, рвота, боль в животе, диарея.

Иринотекан применяли у пациентов с разными формами рака в разовых дозах до 750 мг/м2. Побочные эффекты у этих больных были подобны таковым, которые развивались при применении препарата в рекомендуемых дозах и режимах. Сообщалось о передозировке в дозе, почти вдвое превышающей рекомендуемую терапевтическую дозу; подобная передозировка может быть фатальной. Наиболее значимыми побочными эффектами при передозировке были тяжелая нейтропения и тяжелая диарея.

Лечение: специфического антидота иринотекана нет. Следует незамедлительно применить интенсивную поддерживающую терапию для того, чтобы предупредить дегидратацию вследствие диареи, а также провести лечение инфекционных осложнений.
Белгілері: нейтропения, жүрек айнуы, құсу, іштің ауыруы, диарея.

Иринотеканды обырдың әр түрімен науқастанатын емделушілерге бір реттік 750 мг/м2 дозада қолданған. Осы науқастардағы жағымсыз әсерлер препаратты белгіленген дозалар мен режимдерде қолданған кезде өршіген жағымсыз әсерлеріне ұқсас болған.

Белгіленетін дозадан екі есе артық дозада артық дозаланғаны туралы хабарланған; мұндай артық дозалану өлім-жітіммен аяқталуы мүмкін. Артық дозаланған кездегі едәуір мәнді жағымсыз әсерлері ауыр нейтропения мен ауыр диарея болған.

Емдеу: Иринотеканның арнайы у қайтарғысы жоқ. Диареяның салдарынан туындайтын сусыздануды болғызбау үшін қарқынды демеуші ем, сондай-ақ жұқпалық асқынулардың емін жүргізу қажет.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Профиль элиминации препарата в плазме отвечает двух или трехфазной модели. Период полураспада в плазме в первой фазе составляет 12 мин, во второй – 2,5 часа, в третьей – 14,2 часа. За 24 часа 19,9 % введенной дозы выводится с мочой. Иринотекан метаболизируется с образованием активного метаболита SN-38. Метаболизм происходит, главным образом, в печени. In vitro иринотекан и SN-38 связываются с белками плазмы на 65% и 95% соответственно. Средняя величина выведения препарата с мочой за 24 часа составляет 19,9%, а метаболита SN-38 – 0,25%. Фармакокинетические параметры иринотекана не зависят от дозы. Параметры фармакокинетики иринотекана в комбинации с 5-фторурацилом и кальция фолинатом сравнимы с такими при применении иринотекана при монотерапии.
Препараттың плазмадағы шығарылу бейіні екі немесе үш фазалы модельге жауап береді. Плазмадағы жартылай ыдырау кезеңі бірінші сатысында 12 минутты, екінші сатысында 2,5 сағатты, үшінші сатысында 14,2 сағатты құрайды. Енгізілген дозаның 19,9% 24 сағаттың ішінде несеппен шығарылады. Иринотекан SN-38 белсенді метаболитін түзе отырып метаболизденеді. Метаболизмі негізінен бауырда жүреді. Иринотекан мен SN-38 in vitro плазма ақуыздарымен тиісінше 65% және 95% байланысады. Несеппен 24 сағатта шығарылатын препараттың орташа шамасы 19,9% , ал SN-38 метаболитінікі - 0,25% құрайды. Иринотеканның фармакокинетикалық параметрлері дозаға байланысты емес. Иринотеканның 5-фторурацилмен және кальций фолинатымен біріктірілген кездегі фармакоинетикалық параметрлері иринотеканды монотерапия түрінде қолданған кездегідей болады.

Фармакодинамика

Визирин – полусинтетическое производное камптотецина, антинеопластический агент, который действует как специфический ингибитор топоизомеразы–І. Активное вещество Визирина – иринотекан метаболизируется карбоксилэстеразой в большинстве тканей до производного SN–38, который, как было обнаружено, имеет большую активность и более токсичен, чем иринотекан, относительно ряда опухолевых клеток человека. Подавление активности ДНК-топоизомеразы-І иринотеканом или метаболитом SN-38 приводит к повреждению одной из цепей ДНК и препятствует ее репликации. Обнаружено, что эта цитотоксическая активность зависит от времени и специфична к S-фазе. Кроме противоопухолевой активности, препарат имеет свойство подавлять ацетилхолинэстеразу.
Визирин - топоизомераза-І-дің арнайы тежегіші ретінде әсер ететін антинеопластикалық агенті камптотециннің жартылай синтетикалық туындысы. Визириннің белсенді заты - иринотеканға қарағанда адамның ісік жасушалары қатары бойынша белсенділігі жоғары және одан едәуір уыттылау екені анықталған SN-38 туындыларына дейін-ақ иринотекан көптеген тіндерде карбоксилэстеразамен метаболизденеді. ДНҚ-топоизомераза-І белсенділігінің иринотеканмен немесе SN-38 метаболитімен бәсеңдетілуі ДНК тізбегі бірінің зақымдануын туындатады және оның репликациялануын тежейді. Бұл цитоуытты белсенділігі уақытқа тәуелді екені және S-фазаға спецификалы екені анықталған. Ісікке қарсы белсенділігінен бөлек препарат ацетилхолинэстеразаны бәсңдететін қасиетке де ие.

Упаковка и форма выпуска

По 2 мл или 5 мл препарата помещают во флакон. По 1 флакону вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в картонную коробку.
Құтыларға препарат 2 мл-ден немесе 5 мл-ден салынған. 1 құты мемлекеттік және орыс тілдеріндегі медицинада қолдану жөніндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапқа салынған.